La langue de chez nous
Een 'liefdeslied' voor de Franse taal, mijn moedertaal, als dank voor haar schoonheid, haar rijkdom en haar trots die mij inspireren om mijn woorden tot liedjes te maken.
Ik heb dit lied opgedragen aan Félix Leclerc, die zich heeft ingezet om de Franse taal te behouden in Quebec..
De taal van ons land
Het is een mooie taal met prachtige woorden
Die haar geschiedenis vertelt door alle accenten heen
Waarin je de muziek voelt en de geur ruikt
Van kruiden, geitenkaas en tarwebrood
Vanaf Mont-Saint-Michel tot aan de Contrescarpe
Lijkt het wanneer je luistert als de mensen praten
Of de wind in een harp gevangen zit
En daar alle harmonieën bewaart
Door deze mooie taal met kleuren van de Provence
Met de smaak ervan in haar woorden
Begint er een feest als de mensen gaan praten
Woorden worden opgeslokt als water
De stemmen lijken op het geluid dat stromen en rivieren maken
Meegevoerd in de bochten, met de wind mee in het riet
Soms door bergstromen heen, die overlopen door het gedonder
En stenen polijst tegen de kant.
Het is een mooie taal aan de andere kant van de wereld
Als een zeepbel vanuit Frankrijk gevangen
In het noorden van een ander continent
Maar toch zo vruchtbaar, opgesloten in de top van een vulkaan.
Die taal heeft een brug geslagen over de Atlantische Oceaan heen
Zij heeft haar nest verlaten voor een andere bodem
Maar als een zwaluw in de lente van muziek
Komt zij terug om te zingen over haar zorgen en hoop
Om ons te vertellen dat zij zich daarginds, in dat land van sneeuw,
Gewend heeft tot de wind, die overal waait
Om haar woorden naar de scholen te blazen.
Om ons te vertellen dat de taal van ons land daar nog steeds gesproken wordt.
Het is een mooie taal voor degene die haar wil verdedigen
Zij biedt schatten van oneindige rijkdom
Woorden die ontbraken om elkaar te begrijpen
De kracht die nodig is om met elkaar in harmonie te leven.
Van l'Ile d'Orleans tot aan de Contrescarpe
Lijkt het wanneer je luistert als de mensen praten
Of de wind in een harp gevangen zit
En een complete symfonie heeft gecomponeerd
(vert.: Ria van Buuren- van den Berg)
Prendre un enfant
Yves heeft dit lied geschreven voor zijn dochter Martine.
Haar moeder Noëlle trouwde met Yves nadat zij op jonge leeftijd na een kort huwelijk waaruit Martine is geboren weduwe was geworden.
Vandaar die laatste regel, die vaak niet begrepen wordt omdat mensen niet weten wat eraan vooraf gegaan is.
Een kind bij de hand nemen
Een kind bij de hand nemen
om het mee te nemen naar morgen
om het vertrouwen te geven in zijn stappen
een kind als een koning beschouwen
Een kind in je armen nemen
en voor de eerste keer
z'n tranen drogen,
terwijl jij je vreugde niet op kan
een kind in je armen nemen
Een kind tegen je hart drukken
Om z'n verdriet te troosten
heel zachtjes, zonder wat te zeggen
zonder je te schamen
een kind tegen je hart drukken
Een kind in je armen nemen
maar voor de eerste keer
tranen in je ogen, terwijl je je vreugde niet op kan
een kind tegen je aan drukken
Een kind bij de hand nemen
En liedjes zingen
zodat het in slaap valt aan het eind van de dag
een kind in liefde ontvangen
Een kind nemen, zoals het is
het troosten in zijn verdriet
jarenlang je leven leven, dan opeens
een kind bij de hand nemen
terwijl je aan het eind van de weg alles overziet...
een kind als het jouwe beschouwen.
(vert.: Ria van Buuren - van den Berg)
Klik hier als u links geen menu ziet!